گله مندم

از هرکس و هرجا که تو گوئی ، گله مندم

از آ ب و هــــــــوا، یک سر موئی گله مندم

از خویـــــــــــش و زبیگانه و از عالم و آدم

از بی صفــــــتی ها و دو روئی گله مندم

دیگر نکند مســــــــــــت مرا هیچ شرابی

از جام و صراحی و سبوئی گله مــــــندم

صد بار غزل خواندم و صـــــــــد بار تــرانه

لیــــــــکن دگر از هر رخ و بوئی گله مندم

عاشق شدم و باز شــــــدم فارغ و انگار